Myśl tak szybko mija
Teraz jest
Za chwile jej nie ma
I nowa przychodzi
By powtórzyć to samo
Jest i nie ma znów
Wyłapać je wszystkie
I zrozumieć ich sens
Może uda się
Zatrzymać na chwile
I czas i myśli
By pozostały na zawsze
One uciekają
To rzeka myśli
Wciąż płynie do przodu
Krótkie i długie
Ludzkie myśli
Chwile trwające
Jak dzieci
Się ganiające
Ogniem palące
Ze sobą tańczące
I się zmieniające
To ta to inna
Wciąż myśli
Te bezsenne
I snem naznaczone
Próbując wyrazić
One nie wyrażone
Słowa bezmyślne
Tak wiele znaczące
Bo jednak własne
Z duszy płynące
Nie uda się
Zatrzymać ich
One wciąż pędza
Śpieszą się gdzieś
Może ktoś wie gdzie
I dogonić potrafi
Tak wiele ich jest
Wyłapać się nie da
Bo znikną w tej chwili
Złapiesz jedna
Druga ucieknie
Następna przeminie
Za czasem goniąc
I z nim wciąż grając
Może przegrają
I choć na chwile
Się zatrzymają
I sens oddadzą
Te myśli niepoznanie
Z czasem bawiące
Mijają jak chwile
| 
