zagubiony raj







 Ocena: 3.44 z 88 głosów


Smutek wypełnia życia mojego sens
i codziennie spadam w przepaść...i codziennie to wiem
Smutek obciął mi skrzydła, bym nie mógł lecieć w dal
zazdrość powiedziała, że nie będzie więcej nas
Pomiędzy ludźmi stoję jedyny jako stracony
na każdej ulicy przestają bić mi dzwony
I nie wiem co to szczęście, co to prawdziwy sen
codzienne ataki depresji...inaczej wiem
Jesień nadeszła tak szybko znów
i nie wiem co mam myśleć, jakich używać słów
Teraz w moim sercu ciągły deszcz
codziennie czuję to samo...więc

Więc wszystko co jest dobre i co jest złe
uderzy wprost we mnie- i zostanę ja...i tylko mój cień.
Autor: Paniczko Mariusz
Link do wiersza: 5659


Losowe wiersze:  Agonii dzień | Kiedy słuchałem, jak mówił astronom | Zrozumieć ludzi | W malinowym chruśniaku (całość) | myśli niesforne | Smak życia | Niejasność | W pociągu do przeznaczenia | W dwudziestą piątą rocznicę powstania 1863 | Pogrzeb

Fryzury    
Wiersze zamieszczone na stronie maja jedynie charakter promocyjny autora wiersza. Jesli jestes autorem wiersza i nie zgadzasz si na jego zamieszczenie, napisz na maila w dziale kontakt.