Romans Ppiewam, bo Ppiewam! Bo jestem Ppiewakiem!
Ona była żebraczk+/-, a on był żebrakiem.
Pokochali się nagle na rogu ulicy
I nie było uboższej w miePcie tajemnicy...
Nastała noc majowa, gwiaĽdziPcie wesoła,
Siedli - ramię z ramieniem - na stopniach koPcioła.
Ona mu podawała z wyrazem skupienia
To usta do pieszczoty, to - chleb do gryzienia.
I tak Pni+/-c, przegryzali pod majowym niebem
Na przemian chleb - pieszczot+/-, a pieszczotę - chlebem
Dwa głody sycili pod opiek+/- wiosny:
Jeden głód - ten żebraczy, a drugi - miłosny.
Poeta, co ich widział, zgadł, jak żyć trzeba?
Ma dwa głody, lecz brak mu - dziewczyny i chleba. |
