eSzuflada.info

koń bryzgiem srebrnych dzwonków parska

w zieloną ruń jak wodę miękką

kwiaty przynoszą w barwnych garstkach

świt gęstych rzek na sutkach dźwięku.



Drzewa są wolne w rudych lasach

przebiega koń przez płynność polan

różowo gra rozbiegiem oczu

balony nozdrzy gnie do kolan



a kiedy wbiegnie w dźwięczne stepy

w rozlany łan błękitem świeży

stanie wysoko wyzwolony

i wchłonie słońce wolne zwierzę...

-- 

Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl